Pokazywanie postów oznaczonych etykietą literatura rosyjska. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą literatura rosyjska. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 20 grudnia 2021

I straszno, i śmieszno. "Rewizor" na scenie Teatru Dramatycznego w Warszawie

Upiorne charakteryzacje rodem z filmów Tima Burtona mogą sugerować, że senna miejscowość, w której toczy się akcja Rewizora, to miasteczko umarłe i zupełnie nieprzystające do naszej rzeczywistości. O ile bohaterowie faktycznie wyglądają, jakby pożegnali się z życiem wiele lat temu, to praktyki, którymi się kierują, wydają się wciąż żywe i uderzająco znajome. Ta zabawa formą i umieszczenie akcji w ponurej nicości niezawodnie wskazuje, że choć epoka Gogola dawno minęła, to ludzkie słabości i przywary są jednak nieśmiertelne.  

piątek, 5 lutego 2021

Przemyślnik: Miłość po rosyjsku


Jeżeli szukacie alternatywy dla ckliwych, walentynkowych historii rodem z Hollywood, zapraszam w podróż do tajemniczej Rosji, gdzie żar uczuć rozgrzewa serca nawet w najbardziej srogie mrozy. Bohaterowie rosyjskiej literatury kochają i nienawidzą z tą samą zapalczywą pasją i choć nie zawsze wychodzą na tym dobrze, jednego nie można im odmówić  szczerości i prawdy, o której współcześni twórcy zdają się już od dawna nie pamiętać. 

wtorek, 4 sierpnia 2020

10 książek, które warto zabrać na wakacje


Trzymające w napięciu kryminały, poruszające dramaty psychologiczne, trochę brutalnej sensacji i odrobina rosyjskiej klasyki - oto mój przepis na doskonałe, literackie lato. W tym roku dzielę się z Wami opinią na temat rynkowych nowości i wiekowych perełek, które warto wygrzebać z czeluści zakurzonego antykwariatu. Ponieważ jednak sezon w pełni, a przede mną jeszcze dwa wyjazdy i cały stos fantastycznych, wakacyjnych lektur, potraktujcie to zestawienie jak otwartą listę - wkrótce dorzucę do niej nowe propozycje. 

piątek, 22 marca 2019

Zmierzch Don Juana. "Kilka scen z życia" na scenie Teatru Dramatycznego


Nie sposób oprzeć się jedynej w swoim rodzaju, dekadenckiej atmosferze, jaka towarzyszy dramatom Antoniego Czechowa. Tych największych napisał w sumie sześć, a każdy z nich stanowi doskonałe studium ówczesnej rosyjskiej mentalności. Pisarz w skupieniu badał postawy i problemy, jakimi cechowało się jego najbliższe otoczenie. Postacie z jego utworów to w zdecydowanej większości przypadków ludzie pogrążeni w długach, alkoholu i destrukcyjnych, nieszczęśliwych związkach. Mimo namacalnych tragedii bohaterowie bawią się beztrosko, jakby nie wiedzieli (albo nie chcieli wiedzieć), że ich świat się bezpowrotnie kończy, a wraz z nim kończy się też beztroskie, próżniacze życie, jakie dotychczas wiedli...